Journal
Geen categorie 9 december, 2015

Amol Kisan Patil over zijn project Sweep Walking

Amol Kisan Patil is een van de kunstenaars die deelneemt aan de tentoonstelling Kamarado die van 12 september tot en met 9 november te zien was in het SMBA. De tentoonstelling maakt deel uit van een serie samenwerkingsverbanden opgezet in het kader van het drie-jarige programma Global Collaborations.

Als onderdeel van het Kamarado project interviewt het Global Collaborations Online team drie kunstenaars over hun werk en over de verbanden en complexe historische contexten die door de tentoonstelling heen lopen. Voor deze bijdrage sprak curator Kerstin Winking met kunstenaar Amol Kisan Patil over zijn project Sweep Walking, het leven van de Indiaase middenklasse en het werk en leven van zijn vader en grootvader.

Amol K Patil, Sweep Walking, 2015

Het werk dat Amol K Patil laat zien in de tentoonstelling Kamarado heeft zijn oorsprong in zijn langer lopende onderzoeksproject naar het bestaan van de middenklasse in India. Zoals de meeste mensen uit de Indiase middenklasse groeide Patil op in een chawl: de huizenblokken met vier tot vijf verdiepingen die rond 1900 werden gebouwd om de arbeidersklasse in te huisvesten. De leefomstandigheden in de chawls zijn vaak extreem zwaar en de verhalen die hierover de ronde gaan onthullen dat ondanks een middenklas inkomen, veel mensen in India de benarde leefomstandigheden niet kunnen ontvluchten. Omstandigheden waarbij grote groepen mensen in kleine kamers leven vergeven van parasieten, zonder stromend water, en met een open rioolsysteem dat tussen de huizen doorloopt. De mensen die hier wonen verdienen hun inkomen bijvoorbeeld als kantoormedewerker. Iedere dag worden de kantoren van deze mensen schoongemaakt door een ploeg sweepers. Als onderdeel van zijn onderzoeksproject besloot Patil om schoonmaker te worden. Op het eerste oog lijkt Sweep Walking – dat als kunstwerk duidelijk in de traditie staat van de Indiase performance kunst – een speels en opgewekt werk, in ieder geval lichter van toon dan men bij dit onderwerp zou verwachten.

Amol K Patil, Sweep Walking, 2015Kerstin Winking: Kun je mij iets vertellen over jouw ervaringen als schoonmaker en hoe deze de aanleiding vormden voor je installatie in het SMBA, Sweep Walking?

Amol Patil: Ongeveer anderhalf jaar geleden ben ik begonnen met mijn onderzoek naar de omstandigheden waarin de schoonmakers van Mumbai werken. Allereerst moest ik me melden bij de kantoren van het Gemeentebedrijf van Mumbai om de managers van de schoonmakers te ontmoeten en om met hen te praten. Tegelijkertijd interviewde ik de arbeiders over hun situatie. Daarna begon ik met hen te werken. ’s Morgens vroeg ging ik samen met de schoonmakers naar de gebouwen en kantoren om de ruimtes schoon te maken en stof te verzamelen. Om zes uur in de ochtend ging ik samen met hun aan het werk en dat is waar ik de verschillende objecten vond. In de video’s die ook deel uitmaken van de installatie, is te zien hoe ik samen met de schoonmakers de kantoren afga. In het gebied waarin wij werkten gooien de mensen een hoop dingen op straat of in het open riool. En omdat de architectuur in deze locaties zo raar is, worden mensen gedwongen om door het afval en vervuild water te lopen.

Amol K Patil, Sweep Walking, 2015KW: De installatie in het SMBA bestaat uit acht tekeningen met daarop de voorwerpen afgebeeld die jij op je routes door de kantoorpanden vond, en een aantal objecten die je op andere plekken vond. Je hebt deze objecten eerst met lijm ingesmeerd en vervolgens bedekt met het stof dat je op de straten van Mumbai verzamelde. Wat waren jouw selectie criteria bij het verzamelen van deze voorwerpen?

AP: Ik heb deze objecten zonder enig systeem verzameld. Ik heb er nog meer. Het zijn veelal functionele voorwerpen die ik tegenkwam toen ik aan het werk was. Maar wat mij vooral fascineerde was dat er veel speelgoed tussen zat. Mensen beginnen vaak op zeer jonge leeftijd als schoonmaker en stoppen al als ze rond hun 34ste tot 38ste zijn, voornamelijk omdat ze ziek worden van het werk, vooral van al het stof. Stof zou een waarschuwingsetiket moeten hebben, net zoals die tekens die we op pakjes sigaretten plaatsen. Het is erg slecht voor de gezondheid!

KW: Zijn er geen vakbonden die strijden voor een verbetering van deze werkomstandigheden?

AP: De vakbonden zijn alleen geïnteresseerd in politieke macht. Er zijn er vijf of zes, maar geen van deze steunt de arbeiders echt.

KW: Zijn er kunstenaars in India die onder dezelfde miserabele omstandigheden leven? En een tweede vraag, waarom ben jij zo geïnteresseerd in het leven van deze groep mensen?

AP: Mijn familie en vrienden hebben dezelfde achtergrond: Mijn grootvader was een dichter, maar ook een schoonmaker. Een goede vriend van mij is schoonmaker. Zelf kom ik uit een van de laagste kasten. Mijn grootvader was een dichter/zanger en mijn vader een scenarioschrijver en acteur.

Amol K Patil, Sweep Walking, 2015KW: Dit is niet het eerste werk dat je hebt gemaakt over de artistieke erfenis van je vader en grootvader. Toen we elkaar voor het eerst ontmoette in Bangalore vertelde je over een recente solotentoonstelling die je maakte over je grootvaders werk als dichter/zanger en je vaders scenario’s.

AP: In feite ga ik in mijn praktijk als kunstenaar in gesprek met het werk van mijn grootvader en mijn vader. Mijn grootvader was een Powada zanger die zich verzette tegen het kaste systeem en zich kritisch uitliet over de Britse koloniale mogendheid. Powada zangers trokken vaak het hele land door om op te treden. Toen de Britten mijn grootvader voor het eerst hoorden zingen, gaven ze hem een stuk land en zelfs een berg in Maharashtra cadeau. Maar toch had hij moeite om te overleven omdat hij te weinig verdiende met zijn Powada optredens. Hij verliet het dorp en zijn vrouw en kwam naar Mumbai waar hij als schoonmaker werkte en op de Crawford Markt, een van Mumbai’s bekendste markten, Powada gedichten ten gehore bracht.

Mijn vaders werk gaat over zijn ervaring met het leven in armoede. Hij schreef zeer politieke scenario’s voor het theater. Voor mij is het werk van beiden een bron van inspiratie, bijvoorbeeld voor mijn video performance Asylum of Dead Objects (2013). Ik was zes toen mijn vader stierf en ik heb nooit een tentoonstelling van hem gezien, maar ik heb wel foto’s gezien en mijn moeder en broer vertelden verhalen over hem. Asylum of Dead Objects legt een link met het Mahardi theater waarin altijd een geschilderde achtergrond als decor wordt gebruikt. De kamers en de landschappen waarin de scenes zich afspelen, zijn geschilderd in verschillende grijstinten en vormen zoals gezegd de achtergrond waartegen de acteurs werken. Mijn video heeft geen personages; het toont een lege ruimte waarin ik verschillende ‘dode’ objecten uitbeeld zoals een tafelventilator, een pendule klok, een krant en vijf deuren.

Amol K Patil, Sweep Walking, 2015KW: Wat is de rol van de objecten in Sweep Walking?

AP: Schoonmakers worden niet toegelaten in restaurants of bars, omdat mensen hun vies vinden, en vinden stinken. In een white cube tentoonstellingsruimte, beslechten de stoffige objecten deze grens; een actie die de schoonmakers dus wordt ontzegd. De kleine speakers die aan de MP3 speler zijn gekoppeld, zijn overigens niet gevonden, maar gekocht op een vlooienmarkt. Met de audio incorporeer ik mijn gedachtes over de vakbonden in de installatie. De vakbonden vertellen de mensen om hun te vertrouwen, dat ze de strijd aanbinden voor de rechten van de arbeiders en hun kwesties onder de aandacht brengen. Maar dat is niet het geval. De speakers in mijn installatie produceren ruis. Net zoals de ruis en het blablabla dat de vakbonden produceren, is het betekenisloos. In zijn totaliteit is Sweep Walking qua spirit verbonden met het werk van mijn grootvader en vader: een statement tegen het kastensysteem.

 

Kerstin Winking is project curator van Global Collaborations, een driejarig programma van het Stedelijk Museum.

 

Foto’s door Gert Jan van Rooij

Tags

Related Posts


Art in America: Amol K Patil


Read Ryan Holmberg's review of Amol Patil's exhibition in Clark House Initiative in the renowed magazine Art in America

Amol K Patil in Showroom


Amol K Patil presenteerde zijn project in het Londense kunstcentrum The Showroom



Geef een reactie