Journal
Geen categorie 11 augustus, 2015

Artist-in-Residence: Bernard Akoi – Jackson (deel 3)

Als onderdeel van het meerjarige Global Collaborations programma, heeft het Stedelijk Museum de Ghanese kunstenaar Bernard Akoi-Jackson uitgenodigd als artist-in-resldence. In samen werking met de Blikopeners van het Stedelijk Museum heeft Akoi- Jackson een project ontwikkeld rondom thema ‘s als cultuur, bureaucratie en identiteit. De Blikopeners zijn jongeren in de leeftijd 15- 19jaar met een frisse kijk op kunst. Zij vertegenwoordigen uiteenlopende achtergronden, studierichtingen en komen uit verschillende delen van Amsterdam. Bram Verhoef, zelf aanstormend kunstprofessional, volgt dit project {zijn twee eerdere verslagen zijn hier en hier te bekijken) en doet er verslag van.

Blikopenerspot with Bernard Akoi-Jackson

ln dit derde en laatste verslag, staat het afsluitende deel van het project centraal: de tentoonstelling in de Blikopener Spot. Samen met Bernard keek ik terug op het project aan de hand van de tentoonstelling. Hoe is het project verlopen? Ook sprak ik met twee blikopeners die actief betrokken bij project. Wat waren hun bevindingen bij dit project’?

Bram: Bernard, als je terugkijkt op het project, wat zijn dan je gedachtes?

Bernard: Ik heb erg genoten van het werken met jonge mensen en hun de ‚ mogelijkheid te bieden om hun kunst op een niet-traditionele manier tot uitdrukking te brengen. Het is een goede tijd geweest, om te leren en om te onderwijzen. Vanaf het begin van het project heb ik veel gesproken over ‘bureaucratie’. Voor mij gaat bureaucratie over kwesties als deelname en uitsluiting. De medewerkers van het Stedelijk dachten dat dit onderwerp niet echt belangrijk was voor een jonge generatie, maar wat bleek was dat het gedurende het hele project juìst het belangrijkste thema was.

Blikopener spot(detail) blikopenerspot

Tijdens het project kreeg ik zelf ook te maken met een soort bureaucratie. Ondanks dat wij (de curator en mijzelf) uitgebreid over het project hadden gesproken en het van begin tot eind hadden doordacht, werd op het allerlaatste moment besloten om een specifiek onderdeel van het project te cancellen. Het idee was om grote prints van de foto’s die ik had gemaakt tijdens de workshop Global Blue in een aantal van de niches aan de buitenkant van het oude museum te plaatsen. Het was van meet af aan mijn bedoeling om buiten naar binnen te halen, en om wat zich binnen in het museum afspeelt, naar de buitenruimte te dagen dat het museum gesloten is. De discussie zou zo dag in, dag uit kunnen doorgaan. Nu is het project alleen maar zichtbaar in de Blikopener Spot in het museum. Behalve deze foto’s van de workshop Seeing Blue is ook al het andere materiaal dat we tijdens de workshop hebben geproduceerd, tentoongesteld in de Blikopener Spot. Daarnaast toon ik werk dat ontstond tijdens Seeing Red. Dit is een participatieve performance waarin deelnemers uiteindelijk iets creëren dat kunst is. De manier waarop de eindresultaten van deze workshop/performance zijn tentoongesteld, namelijk door alle verschillende creaties bij elkaarte tonen, heeft een hele eigen esthetische kwaliteit. Daarnaast is er het interactieve onderdeel waarje als bezoeker plaats kunt nemen aan de REDTAPEONBOTTLENECK tafel en de opdracht zelf kunt uitvoeren.

(detail) REDTAPEBOTTLENECKVoor mij draait het hele project om dialoog. En ik vind het een succes omdat de dialoog niet is gestopt, maar door blijft gaan. Het grootste deel van het project vond natuurlijk plaats in Nederland, en er had meer kunnen gebeuren in samenwerking met mijn studenten in Ghana. Zij hebben uiteindelijk een bijdrage geleverd aan Seeing Red en in de video. In dit werk beantwoorden een aantal van mijn studenten uit Ghana en een aantal Blikopeners dezelfde vragen. Er wordt niet vermeld welke vragen ze beantwoorden, maar aan de antwoorden kun je dit min of meer afleiden. ln de editfase van het project zijn alle antwoorden samengevoegd waardoor er een interessante kruisbestuiving ontstaat.

Bram: Kayleigh en Fenneke, jullie hebben allebei als Blikopener intensief met Bernard aan het project gewerkt. Hoe kijken jullie terug op het project?

Kayleigh: Ik vond Bernard een toffe kunstenaar. Vooral de ideeën achterm zijn werk spraken me aan. Toen we hem leerden kennen heeft hij een uur lang gepraat. Ik was met grote ogen aan het staren want ik vond het zo tot! Ik ben blij dat ik mee kon doen met het project. De gastlessen op de scholen vielen namelijk in mijn examentijd. Maar ik dacht: ik ga gewoon meedoen!

_Stedelijk_Opening-Blikopeners-Spot-Bernard-Akoi-Jackson_2014-09-18-Tomek-Dersu-Aaron_037

Fenneke: lk vond het een heel leuk en interessant proces omdat het leuk is om met iemand te werken uit een hele andere cultuur. Bernard heef me veel geleerd en ik ben veel wijzer geworden door dit project. Het heeft me aan het nadenken gezet over onden/verpen zoals bureaucratie en identiteit. Hij had namelijk een andere manier van denken dan wij. Hij is heel anders opgevoed denk ik.

Bram: Wat hoop je dat de leerlingen op de scholen diejullie hebben bezocht, geleerd hebben tijdens dit project?

Kayleigh: Ik hoop dat de leerlingen het niet meer stoer vinden om kunst niet leuk te vinden, en het een kans durven te geven. Dat merkte ik bijvoorbeeld met de rondleidingen. ln het begin was er veel weerstand. Maar als je de kunstwerken vergelijkt met situaties die hun aanspreken, dan maakje het makkelijk voor ze om het leuk te vinden. Dat is iets wat de Blikopeners veel doen. En dan komen er ook ineens veel meer reacties dan je zou verwachten!

Fenneke: lk denk dat het een beetje aan de leerlingen zelf lag, maar ik denk dat veel leerlingen nu wel anders naar kunst kijken. Als we ze nu zouden bellen dan hoop ik dat ze nu vaker naar musea zijn geweest en anders naar kunst en hun identiteit kijken. Dus wat identiteit met kunst te maken heeft. Ik hoop ook dat ze meer vragen zijn gaan stellen, en meer hun eigen mening geven over kunst. Dat is ook waar kunst goed voor is: moeilijk bespreekbare onderwerpen bespreekbaar maken. Kunst is veel meer dan een voorwerp of een saai schilderij.

_Stedelijk_Opening-Blikopeners-Spot-Bernard-Akoi-Jackson_2014-09-18-Tomek-Dersu-Aaron_012Bram: Dit project is onderdeel van het overkoepelende project Global Collaboratíons. Wat was voorjou de meerwaarde hiervan?

Kayleigh: Voor mij waren bijvoorbeeld de gesprekken met Bernard naast de workshops heel mooi: hij had hele mooie verhalen. Nederlandse kunst ken ik wel. Maar als hij vertelt over zijn kunst is dat iets nieuws voor mij. lk weet niet hoe dat voor de leerlingen was. Ûmdat zijn werk in de Blikopener Spot komt wordt het stapje naar het publiek wel gemaakt denk ik. Dat is wel heel tof!

Fenneke: Ik vind het goed om jongeren in aanraking te laten komen met andere culturen, en hoe daar over bepaalden dingen gedacht wordt. Natuurlijk zou je ook een kunstenaar uit Amsterdam kunnen nemen, maar dan kom je niet op dezelfde gesprekken uit. Tot slot, terugkijkend op het project, ‚ denk ik dat ik wel kan stellen dat de ideeën van Bernard iets teweeg hebben gebracht, ondanks de domper voor Bernard dat een deel van zijn plannen niet uitgevoerd kon worden. Dit zieje zowel bij de Blikopeners, de deelnemende schoolgroepen als de bezoekers van de tentoonstelling. De interessante thematiek en de participerende aard van Bernards werk prikkelen. Het geeft stof tot nadenken, en ik hoop dat de gesprekken over deze tentoonstelling nog lang hun weerklank zullen vinden.

 

Noot van de redactie: Bernard’s ideeën en uitgangspunten voor het niet-gerealiseerde project voor de museumgevel worden nu in de vorm van een kleine publicatie gerealiseerd in samenwerking met de Blikopeners.

Bram Verhoef studeert Educatie in Beeldende Kunst en Vormgeving aan de Willem de Kooning Academie te Rotterdam, en is vooral nieuwsgierig naar de vraag hoe de relatie tussen kunst en publiek versterkt kan worden.

Fotos Tomek Desu Aaron.

 

 

 

Tags

Related Posts


Geef een reactie